W dziele Rolanda Perathonera „Wielka Muszla” natura, historia i kosmiczny porządek łączą się w poetyczny język form. Wykształcony rzeźbiarz z Wolkenstein in Gröden - który swoją artystyczną sygnaturę nieustannie doskonalił podczas pobytów w USA, Szwajcarii, Niemczech i Austrii - stworzył tą rzeźbą dzieło, które sięga daleko poza widzialną formę. Rzeźba Perathonera zaprasza do zatrzymania się, do odczuwania, zachwytu i zadumy. Sie opowiada o dawnych morzach, o czasie i przemianie – oraz o naszej wrażliwej relacji z naturą, która nas kształtuje, otacza i z którą jesteśmy nierozerwalnie związani.
Spiralna struktura „Wielkiej Muszli” jest zainspirowana dynamiką Dolomitów – tych potężnych formacji skalnych, które powstały z osadów kopalnych i wynurzyły się z pradawnych den morskich. Przy projektowaniu formy Perathoner odnosi się do matematycznych zasad złotego podziału – symbolu harmonii, równowagi i związku między niebem a ziemią. Jednak dzieło Perathonera jest nie tylko obiektem estetycznym, lecz także cichym ostrzeżeniem. Dzięki „Wielkiej Muszli” zwraca on uwagę na temat, który dotyczy nas wszystkich: wodę. To, co niegdyś było obfite i pokrywało gleby świata, dziś w wielu miejscach staje się rzadkością. Ekstremalne zjawiska pogodowe, okresy suszy i gwałtowne opady rodzą pytania, na które nie ma jeszcze jednoznacznych odpowiedzi. Jego rzeźba staje się więc symbolem kruchej relacji między człowiekiem a środowiskiem – oraz konieczności ponownego odnalezienia tej równowagi.