Napędzany radością odkrywania i eksperymentowania z najróżniejszymi materiałami, urodzony w 1961 roku w Val Badia artysta i rzeźbiarz Helmut Pizzinini ma szczególne upodobanie do tworzenia kompozycji z drewna. Przy realizacji swoich dzieł ten znany i ceniony przez krytyków sztuki samouk sięga także po inne materiały: obok metalu, jego artystyczna ciekawość zaprowadziła go również do kamieniołomów, gdzie przez dwa lata zgłębiał techniki obróbki marmuru.
Być może widziałeś już jedno z jego dzieł w galeriach sztuki, takich jak Palazzo Strozzi i Villa Romana we Florencji, Museion w Bolzano czy Mart w Trydencie. A może podziwiałeś jego kunszt przy innej okazji, bo Pizzinini działa także na wielu innych polach. Oprócz członkostwa w ladyńskim kręgu artystycznym „Epl” projektuje również nagrody dla firm (m.in. dla Salewa), współpracuje z różnymi pracowniami architektury i designu, a także zajmuje się aranżacją wnętrz, tworząc realizacje dla klientów prywatnych i luksusowych hoteli.
Wszystko łączy się z legendą „Mądra wojowniczka w królestwie bladych gór”, opowiadającą o księżniczce Dolasilli. Według niej córka króla imponującego królestwa Fanes została ukoronowana właśnie tutaj, na naszym Kronplatz. I właśnie ten moment artysta Helmut Pizzinini postanowił uchwycić w ramach tego wspólnego projektu. Trzy kamienne rzeźby, które stworzył, przedstawiają koronę księżniczki Dolasilli i wzdłuż szlaku panoramicznego Concordia 360° otwierają bajeczny widok na jej królestwo.
Kiedy przyjrzysz się im z bliska, zauważysz coś wyjątkowego: każda z 3 kamiennych rzeźb została wykonana z innego rodzaju skały. Dlaczego? Już zdradzamy!
Tak wyjątkowe jak geologiczne cechy okolicy miały być również 3 kamienne rzeźby przedstawiające koronę księżniczki Dolasilli. Dlatego Pizzinini wykorzystał do swoich dzieł dolomit, granit oraz marmur z Laas.
Granit symbolizuje Alpy na północy. Granit to tzw. plutonit: skała magmowa, która powstaje w wyniku powolnego stygnięcia i krzepnięcia magmy pod powierzchnią ziemi. Składa się z trzech minerałów – skalenia, kwarcu i miki – i zachwyca różnorodnością barw: od różu, przez biało-szare i ciemnoszare tony, aż po odcienie niebieskawo-białe, zielonkawe i żółtawe. Gdy przyjrzysz się granitowi z bliska, zauważysz, że jasnoróżowe, łososiowe i białe składniki mineralne to skalenie, podczas gdy ciemna mika – biotyt – wyróżnia się w postaci ciemnoszarych do czarnych kryształów, a jasna mika – muskowit – połyskuje biało-srebrzyście. Z kolei naturalnie jasny kwarc wydaje się szary, ponieważ dzięki swojej przezroczystości i półprzezroczystości zachowuje się jak okno w skale.
Dolomit symbolizuje Dolomity na południu. To krystaliczna, jednoskładnikowa skała pochodzenia morskiego, która – w zależności od zawartości magnezu – mieni się charakterystyczną bielą, różem lub szarością. W połączeniu z innymi minerałami dolomit może przybierać także odcienie żółtawe, zielonkawe lub brązowawe. Co sprawia, że dolomit jest dolomitem? Oprócz swojej połyskującej, łupliwej powierzchni skała musi zawierać co najmniej 90% minerału dolomitu, aby mogła być tak nazywana – w przeciwnym razie określa się ją jako wapień dolomityczny. Ponadto skała dolomitowa ma drobno- lub średnioziarnistą strukturę oraz równoległe warstwy minerałów, które mogą zawierać do 5% kalcytu, goethytu, pirytu i markasytu. Jej budowa jest zazwyczaj jednorodna i zwarta, ale może też sprawiać wrażenie porowatej i zawierać wypełnienia z ewaporatów, takich jak sól czy gips. W takim przypadku mówi się o tzw. dolomicie komórkowym.
Marmur z Laas symbolizuje góry na zachodzie. Jest twardy, wytrzymały, odporny na warunki atmosferyczne i nieprzepuszczający wody. W porównaniu z innymi rodzajami marmuru, ten wydobywany w dolinie Laas ma drobniejsze ziarno – cechę, która nadaje mu szczególną szlachetność i wartość. Być może nie zdawałeś sobie z tego sprawy, ale jak zapewne już zauważyłeś, marmur z Laas był chętnie wykorzystywany zwłaszcza pod koniec XIX wieku przez licznych architektów do tworzenia neoklasycystycznych budowli wielkich europejskich metropolii, takich jak Wiedeń, Monachium czy Berlin. Również rzeźbiarze szczególnie cenili ten rodzaj marmuru. Do najbardziej znanych dzieł wykonanych z marmuru z Laas należą m.in. pomnik generała Moltkego w Berlinie, monumentalna fontanna Pallas Ateny przed gmachem parlamentu w Wiedniu, pomnik królowej Wiktorii przed Buckingham Palace w Londynie, pomnik Heinricha Heinego w Nowym Jorku, a także 90 000 nagrobków dla amerykańskich żołnierzy poległych podczas II wojny światowej na 13 europejskich cmentarzach wojskowych.
