Wokół bladych gór narosły niezliczone sagi i legendy. I tylko ten, kto zobaczył Dolomity na własne oczy i dotknął ich skał własnymi dłońmi, wie dlaczego. Legenda o królu karłów Laurinie i jego skamieniałym ogrodzie róż, o księżniczce Fanes Dolasilli czy o wiedźmach ze Schlern to poetyckie próby uchwycenia niezwykłego piękna tych osobliwych skał i turni, potężnych bloków i skalnych grzbietów.
Dolomiten, Dolomiti, Dolomites. Niemiecki, włoski, ladyński. Nazwa słynnych gór nieco się zmienia w zależności od tego, która z trzech grup językowych Południowego Tyrolu o nich opowiada. Ale obrazy Rosengarten, Schlern, Geislerspitzen i Drei Zinnen na równi zapadają w pamięć i serca: jako kapryśnie ukształtowane, pełne charyzmy cuda natury.
Pasmo górskie Dolomitów od północy ogranicza Pustertal, a od południa włoska Valsugana. Na zachodzie doliny Adygi i Eisack oddzielają blade góry od gór Nonsberg i Alp Sarntalskich. Ten wyjątkowy krajobraz Dolomitów tworzą imponujące parki przyrody, które chronią i ukazują bogactwo tutejszej flory i fauny.
