Krążą niezliczone podania i legendy o bladawych górach. I tylko ten, kto Dolomity widział własnymi oczami i skałę ich własnymi rękami dotknął, wie, dlaczego. Opowieść o królu krasnoludów Laurinie i jego skamieniałym ogrodzie różanym, o księżniczce Fanes Dolasilli czy o wiedźmach ze Schlern to poetyckie próby uchwycenia skoncentrowanego piękna tych osobliwych skał i wież, masywnych bloków i grani.
Dolomity, Dolomiti, Dolomites. Niemiecki, włoski, ladyn. Nazwa słynnych gór nieco się zmienia w zależności od tego, która z trzech grup językowych Tyrolu Południowego o nich opowiada. Jednak obrazy Rosengarten, Schlern, Geislerspitzen i Trzech Szczytów utrwalają się jednakowo we wszystkich umysłach i sercach: jako osobliwie ukształtowane cuda natury emanujące charyzmą.
Pasma Dolomitów od północy ogranicza Pustertal, a od południa włoska Valsugana. Od zachodu doliny Etschtal i Eisacktal oddzielają blade góry od Nonsbergów i Alp Sarentyńskich. Wyjątkowy krajobraz Dolomitów jest tematem imponujących parków przyrody, które chronią i prezentują florę oraz faunę.
