Er zijn talloze sagen en legendes rond de bleke bergen. En alleen wie de Dolomieten met eigen ogen heeft gezien, hun steen met eigen handen heeft gevoeld, weet waarom. De sage van de dwergkoning Laurin en zijn versteende rozenhof, van de Fanes-prinses Dolasilla of van de Schlernheksen zijn poëtische pogingen om de geconcentreerde schoonheid van deze bizarre rotsen en torens, van de imposante blokken en riffen vast te leggen.
Dolomieten, Dolomiti, Dolomites. Duits, Italiaans, Ladinisch. De benaming van de beroemde bergen verandert iets, afhankelijk van welke van de drei taalgroepen van Zuid-Tirol erover vertelt. Maar de beelden van Rosengarten, Schlern, Geislerspitzen en de Drei Zinnen blijven in ieders hoofd en hart hangen: als eigenaardig gevormde, vol charisma zijnde wonderen der natuur.
De bergketen van de Dolomieten wordt in het noorden begrensd door het Pustertal, in het zuiden door de Italiaanse Valsugana. In het westen scheiden de Etschtal en het Eisacktal de bleke bergen van de Nonsbergen en de Sarntaler Alpen. Het unieke Dolomietenlandschap is onderwerp van indrukwekkende natuurparken, die flora en fauna beschermend presenteren.
